۱۳/شهريور/۱۴۰۵
|
۲۳:۰۵
بررسی بقایای مهمات، استفاده از بمب هدایت‌شونده آمریکایی در حمله به جشن عروسی کوهستک را تأیید می‌کند

اشتباه نبود، هدف‌گیری بود

حسین کیامنش: جنگ برای آمریکا ظاهرا یک قاعده روشن دارد: هر جا نیاز به ایجاد رعب و وحشت باشد، «جنگ دقیق» می‌تواند به خانه مردم، مدرسه، بیمارستان و حتی جشن عروسی برسد! حمله شامگاه سه‌شنبه هفته گذشته ارتش تروریست آمریکا به منطقه کوهستک در شهرستان سیریک استان هرمزگان، بار دیگر این پرسش را پیش روی افکار عمومی قرار داد: ادعای قدیمی آمریکا درباره پرهیز از هدف قرار دادن غیرنظامیان تا چه اندازه با واقعیت میدان جنگ تطابق دارد؟
در این حمله، مراسم عروسی یک خانواده ایرانی در حالی هدف قرار گرفت که حاضران در آن، نه نیروی نظامی بودند و نه در حال انجام فعالیت نظامی. نتیجه اما تبدیل شدن جشن به عزا بود؛ ده‌ها نفر شهید و زخمی شدند و در میان شهدا، «امیرعلی کریمی» کودک خردسال نیز حضور داشت.
ماجرا زمانی ابعاد جدی‌تری پیدا می‌کند که بدانیم برخلاف کاخ سفید و گروه‌های اپوزیسیون ایرانی که تلاش می‌کنند این جنایت را به یک اشتباه تقلیل دهند و حتی آن را انکار کنند، بررسی‌های منتشرشده از بقایای مهمات، از احتمال استفاده از یک مهمات دورایستای هدایت‌شونده آمریکایی حکایت دارد؛ سلاحی که اساسا برای حمله دقیق به اهداف مشخص از فاصله دور طراحی شده است.

نخستین‌بار نیست
روابط عمومی کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی روز گذشته با انتشار اطلاعیه شماره ۹ خود، حمله به مراسم عروسی در کوهستک را نه یک حادثه منفرد، بلکه در امتداد سابقه‌ای طولانی از حملات جنایتکارانه آمریکا و نیروهای ائتلاف به مراسم‌های عروسی در کشورهای منطقه دانست.
در فهرست اعلام شده سپاه، به حمله اول جولای ۲۰۰۲ در افغانستان، حملات سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ در عراق، حملات سال ۲۰۰۸ در افغانستان، حمله سال ۲۰۱۲ در لوگر افغانستان و حمله سال ۲۰۱۵ در یمن اشاره شده است.
سپاه با یادآوری این فهرست جنایت‌های رژیم تروریست آمریکا، یک سؤال ساده اما اساسی را مطرح کرد: اگر واشنگتن مدعی است ارتش آمریکا هیچ‌گاه غیرنظامیان را هدف قرار نمی‌دهد، پس چگونه در طول 2 دهه گذشته بارها مراسم‌های عروسی در کشورهایی که آمریکا در آنها عملیات نظامی داشته، به صحنه کشتار غیرنظامیان تبدیل شده‌اند؟
حمله به کوهستک البته در خلأ اتفاق نیفتاد. آمریکا در جریان دور جدید عملیات نظامی خود علیه ایران، نقاط مختلفی را در جنوب و غرب کشور هدف قرار داد که این حملات با واکنش‌های گسترده در داخل و خارج ایران روبه‌رو شده است اما اصابت به محل برگزاری یک جشن عروسی، ابعاد جنایت آمیز حملات آمریکا را برجسته‌تر کرده است.
چهره‌ها و مقام‌های سیاسی مختلف در داخل کشور این حمله را محکوم کردند و آن را نمونه‌ای از رفتار توحش‌آمیز آمریکا در جنگ علیه ایران دانستند.

وقتی اپوزیسیون برای آمریکا سپر می‌سازد
در سوی دیگر ماجرا، جریان بی‌وطن سلطنت‌طلب حامی پهلوی و گروه‌های اپوزیسیون خارج کشور، تقریبا از همان دقایق نخست تلاش کردند روایت متفاوتی را جا بیندازند. در این روایت، به جای تمرکز بر مسؤولیت نیروی متجاوز و چرایی اصابت به یک منطقه مسکونی و غیرنظامی، انگشت اتهام به سمت نیروهای مسلح ایران نشانه رفت.
در جریان حمله تروریستی آمریکا به مدرسه شجره طیبه میناب در اولین ساعات جنگ نیز همین جریان در مقام تبرئه آمریکا برآمد و تلاش کرد مسؤولیت حادثه را به سمت ایران منحرف کند. همچنین در حمله به لامرد نیز همین الگو تکرار شد.
در میانه تلاش برای تطهیر قاتلان فرزندان ایران از سوی طرفداران ربع پهلوی، گزارش نیویورک‌تایمز جالب توجه است. این روزنامه با بررسی تصاویر و ویدئوهای مربوط به محل حمله و تطبیق آنها با بقایای مهمات، تلاش کرد نوع سلاح استفاده‌‌شده در حمله به کوهستک را مشخص کند.
بر اساس گزارش این روزنامه، حمله‌ای به یک دکل مخابراتی بزرگ در نزدیکی بندر کوهستک انجام شده است. پس از اصابت، دکل از جای خود کنده شده و به سمت یک مغازه و ساختمان‌های مسکونی سقوط کرده اما در فاصله ۱۵۰ متری دکل، حمله دیگری به ساختمانی در منطقه مسکونی محل برگزاری مراسم عروسی رخ داده است.
همین فاصله نشان می‌دهد اساسا وقوع خطای انسانی و محاسباتی در هدف قرار دادن دکل، قابل پذیرش نیست.
مهم‌تر اینکه نیویورک‌تایمز تصاویر بقایای مهمات به‌جامانده در محل را با «تره‌ور بال» تکنیسین سابق خنثی‌سازی مواد منفجره ارتش آمریکا و تحلیلگر تسلیحات در میان گذاشت. او این بقایا را متعلق به اجزای یک بمب گلاید مورد استفاده فرماندهی مرکزی آمریکا دانست؛ سلاحی که مشخصا نیروهای مسلح ایران از آن استفاده نمی‌کنند. بررسی بقایای مهمات، احتمال استفاده از خانواده AGM-154 JSOW را مطرح کرد؛ یک مهمات گلاید دورایستا و هدایت‌شونده آمریکایی که برای حمله به اهداف از فاصله قابل توجه طراحی شده است.
JSOW بر خلاف بمب‌های ساده و غیرهدایت‌شونده، برای رسیدن به هدف، از مسیر برنامه‌ریزی‌شده استفاده می‌کند. این بمب پس از رها شدن از جنگنده، با استفاده از سامانه‌های هدایت خود به سمت هدف حرکت می‌کند. در نسخه‌های مختلف این خانواده، سامانه‌های GPS و ناوبری اینرسیایی نقش اصلی را در هدایت ایفا و برخی مدل‌ها از جست‌وجوگر تصویربرداری فروسرخ برای مرحله پایانی استفاده می‌کنند.
نسخه AGM-154C نیز به سر جنگی چندمرحله‌ای BROACH مجهز است که برای درگیری با اهداف نقطه‌ای و حتی اهداف مستحکم طراحی شده است. نسخه C1 علاوه بر این قابلیت‌ها از پیوند داده برای دریافت اطلاعات هدف در طول پرواز برخوردار است.
به زبان ساده‌تر، با یک بمب معمولی طرف نیستیم که صرفا از هوا رها شود و احتمالا در محدوده‌ای نامعلوم فرود بیاید. فلسفه طراحی بمب JSOW دورایستایی، هدایت‌پذیری و اصابت دقیق به هدف تعیین‌شده است. حتی در تصاویر منتشرشده از شروع حملات سه‌شنبه‌شب سنتکام به ایران نیز یک جنگنده «اف ۱۸ سوپرهورنت» دیده می‌شود که مهماتی از همین خانواده را حمل می‌کند.

ارسال نظر
captcha