راز زنده نگه داشتن اربعین
فقط یک جمله در باب اربعین عرض کنم: آمدن اهل بیت حسین بن علی(ع) به سرزمین کربلا، فقط برای این نبود که دلی خالی کنند یا تجدید عهدی کنند؛ آنچنان که گاهی بر زبانها جاری میشود. مساله بسیار بالاتر از این بود. نمیشود کارهای شخصیتی مثل امام سجاد(ع) یا مثل زینب کبری(س) را بر همین مسائل عادی رایج ظاهری حمل کرد. باید در کارها و تصمیمات شخصیتهایی به این عظمت، در جستوجوی رازهای بزرگتر بود. مساله آمدن بر سر مزار سیدالشهدا(ع)، در حقیقت امتداد حرکت عاشورا بود. با این کار خواستند به پیروان حسین بن علی(ع) و دوستان خاندان پیغمبر و مسلمانانی که تحت تأثیر این حادثه قرار گرفته بودند، تفهیم کنند اینحادثه تمام نشد. مساله با کشته شدن، دفن کردن و اسارت گرفتن و بعد رها کردن اسیران خاتمه پیدا نکرد؛ مساله ادامه دارد. به شیعیان یاد دادند اینجا محل اجتماع شماست؛ اینجا میعادگاه بزرگی است که با جمع شدن در این میعاد، هدف جامعه شیعی و هدف بزرگ اسلامی جامعه مسلمین را باید به یاد هم بیاورید؛ تشکیل نظام اسلامی و تلاش در راه آن، حتی در حد شهادت، آن هم با آن وضع!
این چیزی است که باید از یاد مسلمانان نمیرفت و خاطره آن برای همیشه زنده میماند. آمدن خاندان پیغمبر، امام سجاد و زینب کبری علیهمالسلام به کربلا در اربعین، به این مقصود بود.
سیدعلی حسینی خامنهای
۱۳۸۵/۱/۱
***
اهمیت جایگاه جوانان
امام صادق علیهالسلام پس از بازگشت ابوجعفر أحول از بصره از وی پرسید: استقبال مردم را از امر امامت و پذیرش آن چگونه یافتی؟ گفت: به خدا سوگند آنان اندکاند، آنچه خواستند، کردند... امام فرمود: به «جوانان» بپرداز؛ زیرا آنان به سوی هر کار خیری شتابندهترند.
امام جعفر صادق(ع)/ مفاتیح الحیاه
عبدالله جوادیآملی
نشر اسرا - صفحه ۳۹۴
***
منشأ تغییرات اخلاقی جوانان
چنانكه گفتيم منشأ تغييرات اخلاقى ما همان تأخير ازدواج در اجتماعات كنونى است، اما اگر بخواهيم علل شخصى را نيز ذكر كنيم، پدران و مادران بيشتر از فرزندان در اين باره گناهكارند. غرايز جوانان سالم است و زود مىتواند تحت قيدوبند درآيد ولى پدران محتاط و مادران حسود براى زن دادن به فرزندشان نخست از درآمد داماد مىپرسند. خردمندى پدران در سنين متوسط در پول است؛ اينان هيجانهاى مرده خود را فراموش مىكنند و نمىدانند كه قلب جوانان ممكن است دلايلى داشته باشد كه عقل پيران از فهم آن ناتوان باشد. پس در حقيقت نسل بزرگتر است كه ضد اخلاق است، كه بى آنكه خير نوع و اجتماع را در نظر بگيرد، به اوامر خردمندانه طبيعت بىاعتنا مىماند و در حقيقت خود مشوق سالهاى هرزهگردى و عياشى مىشود. والدين دورانديش، مسائل مالى را در برابر سعادت افراد و اجتماع در درجه دوم اهميت قرار مىدهند. تا عموميت يافتن اين نظر، بايد گناه فساد اخلاق را به گردن بزرگسالان بگذاريم.
ویل دورانت/ لذات فلسفه
عباس زریابخویی
انتشارات علمى و فرهنگى - صفحه ٩٦
***
به من هم فکر میکنی؟
چقدر دستهای خشنش مهربان بودند! چطور میتوان خشونت و مهربانی را در یک دست جمع کرد؟ چطور دستهایی با آن همه مهربانی، میتوانستند شلیک کنند؟ و چگونه با سلاح آشنا بودند؟ برایم از تفنگ میگفت، همانطور که از علاقهاش نسبت به من حرف میزد. میپرسیدم: «در میان جنگ هم به من فکر میکنی؟» [و] او بیتی را در گوشم زمزمه میکرد:
- حتماً تو را به یاد میآورم...
و من غرق در غرور میشدم. و وقتی اینطور ادامه داد، در پوستم نمیگنجیدم:
- آیا ممکن است که به چیزی غیر از تو فکر کنم؟ باور کن که تنها دلیل برگشتنم به خانه، تو و بچهمان است. وگرنه خودت بهتر میدانی که عشق دیگرم چیست.
عبدالله دهینی/ قلم رصاص
[مجموعه ادبیات داستانی مقاومت اسلامی لبنان]
زهرا عباسی
انتشارات پرستا - جلد 7، صفحات ۲۳ و ۲۴
***
سانسور با راه انداختن سیلاب اخبار!
اگر یک دیکتاتور در دوران معاصر در پی قدرت باشد، لازم نیست کار ناپسند روشنی مثل سانسور اخبار انجام دهد، کافی است کاری کند که سازمانهای خبری، جریانی از بولتنهای خبری به ظاهر تصادفی را در شمارگان زیاد منتشر کنند، بدون توضیح اینکه خبری که اندکی قبل فوری و مهم به نظر میآمد اکنون به چه دردی میخورد و به مخاطب چه ربطی دارد؟ همچنین کل اینها را با اطلاعرسانیهای گاهوبیگاه درباره قاتلان و ستارگان سینما جلا دهند. برای نابود کردن ظرفیت اکثر مردم برای درک واقعیت سیاسی و هر گونه عزم و ارادهای که شاید در شرایط دیگر برای تغییر این واقعیت داشتند، همین روال کفایت میکند؛ به این ترتیب، نه ممنوعیت اخبار، بلکه سیلاب آنهاست که موجب میشود وضع موجود تا ابد ادامه پیدا کند.
آلن دوباتن
این همه اخبار به چه دردمان میخورد؟
ترجمان علوم انسانی - شماره ۳، صفحه ۱۷۶
گردآورنده، تقی دژاکام