شکست‌ناپذیران

غزه صحنه روایتی تلخ اما الهام‌بخش بود؛ روایتی از انسان‌هایی که گرچه جنگ جسم‌شان را زخمی کرده اما روح‌شان را نه. در شهری که بیش از ۲ سال است زیر بمباران بی‌وقفه قرار دارد، مسابقاتی برگزار شد که قهرمانانش پا یا دست نداشتند اما اراده‌شان از فولاد محکم‌تر بود. مسابقات «قهرمانی امیدها» با حضور فوتبالیست‌هایی برگزار شد که اعضای بدن خود را در حملات ددمنشانه ارتش صهیونیستی از دست داده‌اند اما هنوز ایستاده‌اند و بازی می‌کنند.
در این ۲ سال، رژیم اشغالگر بیش از ۴۰۰ فوتبالیست را به شهادت رسانده و هزاران ورزشکار را معلول کرده است اما همان‌طور که «لیلا حامد» خبرنگار مارکا گزارش داده، هیچ‌یک از این خشونت‌ها نتوانسته روح ورزش را در غزه خاموش کند. آنها با عصا، پای مصنوعی، یا حتی فقط با یک پا وارد میدان شدند و به دنیا اعلام کردند اراده و امید را نمی‌توان بمباران کرد.
در چمن‌های ساده و ناهموار غزه، بازیکنانی دیده شدند که آینده ورزشی‌شان نابود شده اما رویای‌شان نه. کودکانی که روزی برای تیم‌های محله‌شان بازی می‌کردند، امروز با یک پای قطع‌شده به دنبال توپ می‌دویدند؛ گاهی می‌افتادند اما دوباره بلند می‌شدند.
این مسابقات فقط فوتبال نبود؛ نمایش زندگی بود. پیامش روشن بود: «بدن ما را ناقص کردید اما روح ما را نه». غزه با تمام زخم‌هایش امروز ثابت کرد تسلیم شدن انتخاب آنها نیست؛ حتی وقتی زمین بازی‌شان با خون و خاکستر آمیخته است.