09/بهمن/1404
|
13:52
با این سبک ساپینتو به موفقیت نمی‌رسد

راهی به جام نیست

علیرضا اکبرزاده*: امروز از موضع دلسوزی حرف می‌زنم؛ از جایی که سال‌ها نفس کشیدن با پیراهن آبی را تجربه کرده‌ام. تساوی بدون گل استقلال مقابل ذوب‌آهن، فقط از دست رفتن ۲ امتیاز نبود؛ یک علامت خطر جدی بود برای تیمی که هنوز خودش را مدعی قهرمانی می‌داند. وقتی برابر حریفی جوان و انتهای جدولی اینقدر بی‌رمق بازی می‌کنی، باید پرسید با تیم‌های مدعی چه خواهی کرد؟
استقلال در این بازی نه عطش برد داشت، نه ایده روشن. نوسان در تصمیم‌گیری، کندی در انتقال توپ و فقر موقعیت‌سازی، همه کنار هم جمع شدند تا تیمی را ببینیم که انگار به مساوی راضی است. من نمی‌گویم هر بازی باید جشنواره گل باشد اما حداقل باید نشانه‌ای از برنامه و جسارت ببینی؛ چیزی که مقابل ذوب‌آهن غایب بود.
مشکل اصلی استقلال این روزها وابستگی افراطی است. تیم وقتی راه می‌افتد که وینگرها بازی را بگیرند؛ اگر آنها خاموش شوند، موتور استقلال هم خاموش می‌شود. این یعنی ساختار تیم بعد از گذشت بیش از نیمی از بازی‌های لیگ برتر هنوز شکل نگرفته. وقتی روز، روز علیرضا کوشکی باشد، جرقه‌ای می‌زند؛ وقتی روزش نباشد، هیچ پلن جایگزینی وجود ندارد. تیمی که برای قهرمانی می‌جنگد، نباید به حال‌وهوای یک بازیکن گره بخورد.
از بیرون زمین که نگاه می‌کنم، سهم سرمربی در هدایت جریان بازی کمرنگ است. وقتی بازی گره می‌خورد، تغییرات دیر می‌آیند یا اصلاً نمی‌آیند. استقلال باید بداند در لیگ برتری که ۴ مدعی جدی دارد - پرسپولیس، سپاهان، تراکتور و خودش - امتیاز دادن به تیم‌های پایین جدول یعنی عقب افتادن از کورس. اینها همان امتیازهایی است که آخر فصل حسرتش را می‌خوری.
من به عنوان پیشکسوت استقلال، از این نوسان می‌ترسم. تیمی که یک هفته می‌برد و ۲ هفته بعد یا می‌بازد یا مساوی می‌کند، شانس قهرمانی ندارد. تاکتیک باید هویت داشته باشد؛ نه اینکه هر بازی شکل عوض کند و هر بازیکن سلیقه‌ای تصمیم بگیرد. وقتی هویت نباشد، اعتماد هم نیست؛ نه در زمین، نه روی نیمکت.
مسؤولیت این وضعیت فقط گردن بازیکن نیست. ریکاردو ساپینتو باید بداند استقلال جای آزمون و خطا نیست. اگر قرار است همه چیز به تصمیم لحظه‌ای سرمربی ختم شود و کادر فنی نقشی نداشته باشد، تیم در بلندمدت ضربه می‌خورد. استقلال به برنامه نیاز دارد، به ثبات، به نظم؛ نه واکنش‌های مقطعی.
حرف آخرم روشن است: با این روند، استقلال از کورس جا می‌ماند. هنوز دیر نشده اما زمان هم منتظر کسی نمی‌ماند. اگر استقلال می‌خواهد قهرمان شود، باید از همین امروز آشیلش را ترمیم کند؛ اگر نه فصل تمام می‌شود و دوباره «اگر»ها و «ای کاش»ها می‌ماند!

* ستاره اسبق استقلال

ارسال نظر