کمپهای ترک اعتیاد به جز سمزدایی تاثیر زیادی بر ترک دائمی معتادان بر جا نگذاشتهاند و اغلب آنها پس از گذراندن دوره ترک در چنین مراکزی معمولا دوباره به چرخه اعتیاد و مصرف برمیگردند. در چنین شرایطی اکنون با ایجاد «مراکز امید و زندگی» افرادی که خواهان ترک اعتیاد هستند در این مراکز علاوه بر درمان هدفمند، مهارتهای زندگی را میآموزند. درمان تخصصی، بازتوانی و توانمندسازی برای بازگشت مددجویان سالم به جامعه، بخشی از خدماتی است که توسط کارشناسان در مراکز امید و زندگی به آنها آموزش داده میشود. مدیرکل درمان ستاد مبارزه با مواد مخدر با تشریح ابعاد «مراکز امید و زندگی» تأکید کرد: این مراکز تنها محل درمان نیستند، بلکه نقشه راهی جامع برای ساختن دوباره زندگی افرادی هستند که درگیر اعتیاد شدهاند؛ جایی که افراد به جای قضاوت شدن، مورد پذیرش و حمایت قرار میگیرند. دکتر سلیمان عباسی در کارگاه تخصصی معاونت پیشگیری و درمان و در جمع دبیران شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استانهای کشور، با تبیین مأموریت این مراکز اظهار کرد: «مرکز امید و زندگی» یک طرح چندوجهی و ساختاریافته است که مسیر بهبودی را از درمان تا بازگشت پایدار به جامعه طراحی کرده است. مدیرکل درمان ستاد مبارزه با مواد مخدر، هدف از راهاندازی این مراکز را درمان افراد آسیبدیده، توانمندسازی و بازپروری، مهارتآموزی، ایجاد فرصتهای شغلی، خودکفایی و افزایش امید به زندگی عنوان کرد و افزود: برای تحقق این اهداف، فضاهای اقامتی، درمانی و خدماتی در کنار محیطهای تفریحی، کارگاههای اشتغال و حتی واحدهای مسکونی پیشبینی شده است تا افراد در محیطی امن و حمایتگر، مسیر بازسازی زندگی خود را طی کنند. عباسی درباره ساختار نیروی انسانی این مراکز توضیح داد: تیمی تخصصی شامل پزشکان، روانشناسان، مددکاران اجتماعی، متخصصان ورزش و مربیان فنی و حرفهای در کنار نیروهای اداری، خدماتی و پشتیبانی فعالیت خواهند کرد. همچنین در مراحل بعدی از ظرفیت افراد بهبودیافته نیز برای همکاری و انتقال تجربه استفاده میشود؛ اقدامی که به تقویت انگیزه و حس همدلی در میان مددجویان کمک میکند. به گفته مدیرکل درمان ستاد مبارزه با مواد مخدر، خدمات این مراکز طیف گستردهای را دربر میگیرد؛ از ارزیابیهای جامع پزشکی، روانشناختی و اجتماعی گرفته تا آموزشهای بهداشتی، سمزدایی، درمان دارویی و رفتاردرمانی، خانوادهدرمانی، مهارتهای زندگی، سوادآموزی، برنامههای ورزشی و تفریحی سالم، اشتغالزایی و حتی درمانهای مکمل مانند موسیقیدرمانی. آموزش مستمر کارکنان و برنامههای حمایتی پس از ترخیص نیز بخشی از این چرخه خدماتی است تا بازگشت به جامعه با پایداری بیشتری همراه باشد. عباسی ساختار اجرایی «مراکز امید و زندگی» را شامل ۵ بخش اصلی دانست: پذیرش و غربالگری، سمزدایی و درمان اولیه، درمان تخصصی، بازتوانی و توانمندسازی و در نهایت بازگشت به جامعه. این تقسیمبندی، مسیر درمان را مرحله به مرحله و هدفمند پیش میبرد. وی خاطرنشان کرد: «مراکز امید و زندگی» تلاشی است برای تبدیل درمان اعتیاد از یک مداخله مقطعی به فرآیندی جامع، انسانی و امیدبخش؛ فرآیندی که با پذیرش، آموزش و توانمندسازی، مسیر بازگشت سالم به جامعه را هموار میکند.
* بازسازی و بازگرداندن فرد به چرخه زندگی
مراکز امید و زندگی به عنوان تلاشی برای بازاندیشی در شیوه مواجهه با اعتیاد مطرح شده است؛ طرحی که میکوشد به جای مدیریت ظاهری بحران، به بازسازی انسان و بازگرداندن او به چرخه زندگی اجتماعی بپردازد. درمان اعتیاد بدون ساختار اجتماعی و اقتصادی، اغلب به بازگشت سریع فرد به همان نقطه منجر میشود. در این میان بسیاری از مراکز درمانی سنتی، اگرچه با نیت خیر راهاندازی شدهاند اما به دلایل مختلف نتوانستهاند به نتایج پایدار دست یابند. یکی از مهمترین مشکلات، نگاه کوتاهمدت به درمان است. در بسیاری از موارد، فرد پس از چند هفته یا چند ماه درمان، بدون برنامه مشخص برای زندگی پس از ترخیص، رها میشود. این رهاسازی، بویژه برای فردی که نه شغل دارد، نه خانواده حامی و نه مهارت زندگی، عملاً به معنای بازگشت به همان چرخه قبلی است.
درمان هدفمند معتادان در مراکز امید و زندگی
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها