بهراد رشوند: رویای آسیایی استقلال نه با برخورد به غولهای متمول عربستانی، بلکه در نقطهای بسیار زودتر و مقابل تیمی که براحتی قابل عبور بود، فروریخت. حذف برابر الحسین اردن، فقط یک باخت ساده نبود؛ این پایان ناگهانی مسیری بود که میتوانست برای آبیهای تهران به فرصتی برای بازسازی اعتبار قارهای تبدیل شود اما حالا به جای امید، تنها ابهام باقی مانده است؛ ابهامی که بیش از همه، نیمکت ریکاردو ساپینتو را در مرکز توجه قرار داده است.
استقلال که با امید عبور از این مرحله وارد میدان شده بود، در نهایت در هر ۲ مسابقه رفت و برگشت نتیجه را واگذار کرد تا پرونده حضورش در رقابتهای آسیایی خیلی زود بسته شود. شکست یک بر صفر در دیدار نخست و باخت 3 بر 2 در بازی برگشت، نهتنها مانع ادامه مسیر شد، بلکه دومین جام فصل پس از سوپرجام را از دسترس این تیم خارج کرد. این حذف، بیش از آنکه یک نتیجه باشد، نمادی از تیمی بود که در لحظات تعیینکننده، نتوانست شخصیت لازم را نشان دهد.
* فرصتسوزی در لحظات سرنوشتساز
استقلال در هر ۲ مسابقه مقابل الحسین، نشانههایی از توانایی و برتری مقطعی را نشان داد. حتی در دیدار برگشت، زمانی که یاسر آسانی با ضربهای دیدنی دروازه حریف را باز کرد، نشانههای بازگشت و امید در تیم دیده شد. آن لحظه میتوانست نقطه آغاز یک صعود باشد؛ فرصتی برای کنترل جریان مسابقه و مدیریت زمان اما استقلال به جای تبدیل آن برتری روانی به تسلط کامل، در حفظ تعادل بازی ناکام ماند.
مشکل اصلی، نه در خلق موقعیت، بلکه در مدیریت مسابقه بود. تیمی که باید با آرامش بازی را کنترل میکرد، به شکلی عجیب انسجام خود را از دست داد. اشتباهات دفاعی، عدم تمرکز در لحظات حساس و ناتوانی در حفظ نتیجه، باعث شد حریفی که موقعیتهای محدودی داشت، بیشترین بهره را ببرد. ۳ بار باز شدن دروازه استقلال، حاصل برتری الحسین نبود، بلکه نتیجه ضعفهایی بود که در بدترین زمان ممکن آشکار شدند.
این شکست، نشان داد استقلال هنوز فاصله زیادی با تیمی دارد که بتواند در سطح قارهای باثبات ظاهر شود. در چنین تورنمنتهایی، کیفیت فردی تنها عامل موفقیت نیست، بلکه تمرکز، بلوغ تاکتیکی و توانایی مدیریت لحظات حساس، تعیینکننده مسیر تیمهاست.
* نیمکت در محاصره تردید
ریکاردو ساپینتو، مردی که با شور و انرژی خاص خود شناخته میشود، حالا بیش از هر زمان دیگری زیر فشار قرار دارد. فصل جاری برای او، ترکیبی از امید و ناامیدی بوده است؛ نتایجی که هرگز ثبات لازم را نداشته و عملکردی که نتوانسته اعتماد کامل ایجاد کند. استقلال در هفتههای اخیر، بیش از آنکه تیمی رو به پیشرفت باشد، تیمی ناپایدار نشان داده است.
شایعات درباره آینده ساپینتو، مدتهاست اطراف باشگاه جریان دارد. اگرچه مدیران تلاش کردهاند با اظهارنظرهای حمایتی، فضای آرامتری ایجاد کنند اما واقعیت فوتبال ایران چیز دیگری است. در این فوتبال، نتایج تعیینکننده هستند و هیچ حمایتی بدون پشتوانه عملکرد پایدار، دوام نخواهد داشت.
حذف آسیایی، مهمترین ضربه به موقعیت ساپینتو بود. این شکست، نهتنها یک فرصت را از استقلال گرفت، بلکه تردیدها درباره توانایی او در هدایت تیم به موفقیتهای بزرگتر را افزایش داد. حالا نیمکت استقلال دیگر محل امنی برای او نیست، بلکه نقطهای است که هر حرکت و هر تصمیمش زیر ذرهبین قرار خواهد گرفت.
* تیمی میان توانایی و بیثباتی
استقلال این فصل، چهرهای دوگانه داشته است. در برخی مسابقات، تیمی منسجم، جنگنده و امیدوارکننده نشان داده و در برخی دیگر، کاملاً ناپایدار و آسیبپذیر ظاهر شده است. این تضاد، بزرگترین مانع در مسیر تبدیل شدن به یک مدعی واقعی است.
آمار اخیر تیم نیز این واقعیت را تأیید میکند. نتایج نهچندان مطلوب در مسابقات مختلف، نشان میدهد استقلال هنوز نتوانسته مسیر مشخصی برای موفقیت ترسیم کند. تیمی که میخواهد در سطح آسیا رقابت کند، باید ثباتی فراتر از این داشته باشد؛ ثباتی که در حال حاضر، هیچ نشانهای از آن دیده نمیشود.
حتی در مسابقهای که استقلال موفق شد 2 بار دروازه حریف را باز کند، ضعف در ساختار دفاعی مانع حفظ برتری شد. این تضاد میان توانایی هجومی و شکنندگی دفاعی، همان نقطهای است که استقلال را از تبدیل شدن به یک تیم کامل بازداشته است.
* شمارش معکوس
در فوتبال حرفهای، زمان همیشه به سرعت میگذرد و فرصتها محدود هستند. برای ریکاردو ساپینتو، این حذف میتواند نقطه آغاز یک شمارش معکوس باشد. هر نتیجه آینده، هر تصمیم تاکتیکی و هر عملکرد تیم، نقش مستقیم در تعیین سرنوشت او خواهد داشت.
هواداران استقلال که همواره انتظار موفقیت دارند، حالا بیش از هر زمان دیگری به عملکرد تیم حساس شدهاند.
آنها تیمی میخواهند که نهتنها در لحظات آسان، بلکه در لحظات دشوار نیز شخصیت قهرمانانه داشته باشد.
ساپینتو هنوز فرصت دارد مسیر را تغییر دهد. لیگ برتر و جام حذفی، فرصتهایی برای جبران است اما واقعیت این است که حذف آسیایی، ضربهای بود که اعتماد را متزلزل کرد. حالا او باید نشان دهد میتواند تیم را از این وضعیت خارج کند.
در فوتبال، هیچ چیز قطعی نیست اما یک واقعیت روشن است: حذف مقابل الحسین، فقط پایان یک رقابت نبود، بلکه آغاز مرحلهای جدید از فشار، تردید و انتظار بود؛ مرحلهای که میتواند سرنوشت نیمکت استقلال را برای همیشه تغییر دهد.
چرا رؤیای قارهای استقلال خیلی زود با حذف مقابل الحسین اردن فروریخت؟
ناکامی مطلق 2 ستارهها
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها