طمع یانکی‌ها برای قطب شمال

گروه بین‌الملل: گرینلند بار دیگر به صحنه‌ای برای نمایش طمع‌ورزی ترامپ نسبت به دیگر کشورها تبدیل شده است. به‌تازگی رئیس‌جمهور جنجالی آمریکا از توافقی سخن گفته که به ادعای او، به واشنگتن امکان «کنترل دائم» امنیت گرینلند را می‌دهد؛ ادعایی که بلافاصله با واکنش متفاوت دانمارک و مقام‌های گرینلند روبه‌رو شد. ترامپ گفت آمریکا برای همیشه اختیار کامل انجام اقدامات لازم برای تأمین امنیت گرینلند را خواهد داشت اما کپنهاگ و نوک (مرکز و بزرگ‌ترین شهر منطقه خودمختار گرینلند) تأکید کردند حاکمیت دانمارک و حق تعیین سرنوشت مردم گرینلند قرار نیست واگذار شود. 
به گزارش «وطن امروز»، «ینس فردریک نیلسن» نخست‌وزیر گرینلند گفت: این توافق حاکمیت و تمامیت ارضی کشور ما و حقوق خودمختاری ساکنان گرینلند را به رسمیت می شناسد. «لارس لوک راسموسن» وزیر خارجه دانمارک نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد امیدوار است «دوران عدم قطعیت، جای خود را به توافقی الزام‌آور بدهد که امنیت در قطب شمال و شمال اقیانوس اطلس و در نتیجه امنیت مشترک ما در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و اروپا را ضمن احترام به خطوط قرمز پادشاهی دانمارک تقویت کند».
ادعای ترامپ درباره کنترل کامل گرینلند در حالی مطرح شده که جزئیات کلیدی این توافق، از جمله ابعاد حضور نظامی آمریکا و اینکه آیا اختیارات رسمی درباره منابع طبیعی و سیاست خارجی این منطقه به واشنگتن منتقل می‌شود یا خیر، هنوز منتشر نشده است.

عبارت مبهم «کنترل امنیت»
هنوز ادعای ترامپ درباره «کنترل دائم امنیت» گرینلند به طور دقیق مشخص نشده است. دانمارک می‌گوید خطوط قرمز این کشور حفظ خواهد شد و نخست‌وزیر منطقه خودمختار گرینلند نیز تأکید کرده توافق پیشنهادی حاکمیت و تمامیت ارضی پادشاهی دانمارک و حق تعیین سرنوشت مردم گرینلند را به رسمیت می‌شناسد اما همه این عبارات بسیار مبهم و محدوده اقدامات آمریکا در گرینلند نامشخص است. 
طبق گزارش‌های منتشره، توافق انجام شده میان آمریکا و گرینلند مانع ایجاد پایگاه نظامی یا انجام سرمایه‌گذاری‌های حساس از سوی رقبای آمریکا در گرینلند بدون موافقت واشنگتن خواهد شد اما این فقط بخشی از توافق است و جزئیات بیشتری از آن اعلام نشده است.
«مایکل ودبای راسموسن» استاد علوم سیاسی در دانشگاه کپنهاگ به خبرگزاری رویترز گفت توافق دانمارک و آمریکا «احتمالا پایان جاه‌طلبی ترامپ برای کنترل گرینلند نیست و به منافع راهبردی آمریکا در این منطقه و منابع آن پایان نخواهد داد».
وی افزود: اگر کپنهاگ هر گونه قدرت رسمی کنترل بر گرینلند را به واشنگتن واگذار کند، با توجه به اینکه 1000 سال این منطقه جزیره‌ای قلمرو دانمارک بوده است، این سوال برای ساکنان گرینلند ایجاد خواهد شد: آیا روابط استعماری با دانمارک جایگزین روابط استعماری با ایالات متحده شده است؟
لازم به ذکر است گرینلند فقط یک جزیره یخی در شمال اقیانوس اطلس نیست، بلکه در موقعیتی راهبردی در قطب شمال قرار دارد و علاوه بر اهمیت نظامی، از ذخایر معدنی قابل توجهی برخوردار است. همچنین گرینلند ۲,۱۶ میلیون کیلومتر مربع وسعت دارد و بزرگ‌ترین جزیره جهان است اما جمعیت آن تنها ۵۷ هزار نفر است. همین ترکیب، یعنی سرزمین بسیار گسترده با جمعیت بسیار کم، اهمیت ژئوپلیتیک آن را بیشتر می‌کند.

ونزوئلا  تا  گرینلند
طمع‌ورزی ترامپ نسبت به گرینلند را زمانی بهتر می‌توان درک کرد که این مساله را در کنار رویکرد آمریکا در قبال ونزوئلا قرار دهیم. پس از ربایش «نیکولاس مادورو» رئیس‌جمهور قانونی ونزوئلا، واشنگتن توافقی را به مقامات دولت موقت ونزوئلا تحمیل کرده که طبق گزارش رویترز، یک شرکت آمریکایی برای ۱۷ میدان نفتی با ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر، قرارداد اجاره ۱۰۰ ساله دریافت کرده است. در ساختار این توافق، آمریکا ۳۵ درصد سهام شرکت مادر را در اختیار خواهد داشت، ۲۰ درصد تولید نفت برای آمریکا در نظر گرفته شده و واشنگتن برای باقی تولید نیز حق تقدم خرید خواهد داشت!
دولت تروریست آمریکا این توافق را بخشی از برنامه احیای صنعت نفت ونزوئلا و تأمین انرژی معرفی کرده اما ساختار قرارداد و نحوه اعطای امتیازهای بلندمدت، پرسش‌هایی درباره عادلانه بودن توافق ایجاد کرده است. رویترز گزارش داد حتی برخی کارشناسان و شرکت‌های بزرگ نفتی درباره پیامدهای این توافق نفتی ابراز نگرانی کرده‌اند.
ترامپ نیز به‌صراحت گفت نفت حاصل از توافق ونزوئلا برای بازسازی ذخایر راهبردی نفت آمریکا استفاده خواهد شد؛ ذخایری که به پایین‌ترین سطح خود در چند دهه اخیر رسیده است‌.
روزنامه انگلیسی گاردین در گزارشی با مقایسه رویکرد آمریکا در قبال گرینلند و ونزوئلا گزارش داد در گرینلند، زبان اصلی واشنگتن «امنیت» و مقابله با حضور رقبایی مانند روسیه و چین است؛ در ونزوئلا، محور اصلی «نفت» و تصاحب منابع انرژی است و نقطه اتصال این 2 پرونده، افزایش دسترسی و نفوذ آمریکا در مناطقی است که برای امنیت، انرژی و رقابت ژئوپلیتیک آن کشور اهمیت دارند.