صدر آبی

بنیا فرید: استقلال در مقطعی حساس از فصل، میان تغییرات ناگهانی و التهاب مدیریتی، سفری تعیین‌کننده به رفسنجان داشت؛ سفری که می‌توانست آغاز یک لغزش تازه باشد یا سکوی پرتابی به سمت صدر اما استقلال  مأموریتش را بی‌نقص انجام داد و با ۳ امتیاز حیاتی به تهران بازگشت.
برکناری ریکاردو ساپینتو شوکی جدی به اردوگاه استقلال وارد کرد. مرد پرتغالی با امید بازگرداندن جام به ویترین باشگاه آمده بود و با فهرستی پرهزینه، انتظارات را بالا برد اما نوسان‌های پیاپی در نتایج، فرصت‌های از دست‌رفته برای صدرنشینی و حذف از لیگ قهرمانان آسیا ۲، صبر مدیران را لبریز کرد. تصمیم گرفته شد مسیر عوض شود.
آزمون، تقابل با مس رفسنجان قعرنشین بود. دیداری بیرون از خانه در حالی ‌که استقلال پیش از آن هم در بازی‌های خارج از تهران آمار امیدوارکننده‌ای نداشت. ۵ مسابقه قبل را مرور کنید؛ فقط یک پیروزی در کارنامه دیده می‌شود. چنین پیشینه‌ای فشار مضاعفی وارد می‌کرد. با این حال، استقلال اجازه نداد کار به اما و اگر کشیده شود و با تک‌ گل منیر کار را تمام کرد.
این پیروزی تنها ۳ امتیاز ساده نبود؛ جهشی بود به رتبه نخست جدول. استقلال با 38 امتیاز بالاتر از تراکتور ایستاد و نکته مهم‌تر اینکه نسبت به بیشتر مدعیان یک بازی کمتر دارد. همین یک مسابقه معوقه می‌تواند در هفته‌های آینده نقش تعیین‌کننده‌ای در سرنوشت قهرمانی ایفا کند. حالا ابتکار عمل در دست آبی‌هاست و اگر لغزشی رخ ندهد، مسیر برای تثبیت جایگاه‌شان هموارتر خواهد شد.
استقلال پساساپینتو در رفسنجان نشان داد هنوز ظرفیت قهرمانی دارد. شاید نمایشش چشم‌نواز نبود اما در مقطع فعلی نتیجه مهم‌تر از هر چیز دیگری است. تیمی که در گرداب تغییرات گرفتار شده بود، توانست از یک عصر گذار عبور کند و صدر جدول را تصاحب کند.
هدیه‌ای که استقلال به هواداران خود داد، بیش از یک پیروزی ساده بود؛ پیامی بود مبنی بر اینکه این تیم حتی در توفان هم می‌تواند مسیرش را پیدا کند. حالا ادامه راه ساپی به سهراب بختیاری‌زاده سپرده می‌شود.
بازگشت ستاره گم‌شده در شب صدرنشینی
استقلال در شبی که بیش از هر زمان دیگری به آرامش احتیاج داشت، به رفسنجان رفت و با دست پر برگشت. مسابقه‌ای که می‌توانست زیر سایه حواشی جدایی ریکاردو ساپینتو گم شود، با ضربه‌ای سهمگین از منیر حدادی به نقطه عطفی برای آبی‌ها تبدیل شد. یک شلیک دقیق، یک قاب تماشایی و ۳ امتیاز طلایی؛ همین ۳ عنصر کافی بود تا تیم پایتخت موقتاً بر بام جدول لیگ برتر بایستد.
دیدار با مس رفسنجان برای استقلال صرفاً یک بازی عادی هفته بیست‌ودوم نبود. آنها باید ثابت می‌کردند دوران پساساپینتو آغاز یک سراشیبی تازه نیست. برابر تیمی که در قعر جدول دست‌وپا می‌زد، هر لغزشی می‌توانست فشار مضاعفی بر پیکر نیمه‌آرام استقلال وارد کند اما در لحظه‌ای که بازی گره خورده بود، منیر تصمیم گرفت روایت را تغییر دهد.
ستاره مراکشی که ماه‌ها زیر تیغ نقد هواداران و کارشناسان قرار داشت، این بار نه با حرکات نمایشی، بلکه با یک تصمیم قاطع حرفش را زد. توپ را پشت محوطه جریمه گرفت، زاویه را سنجید و شوتی رها کرد که پیام پارسا فقط نظاره‌گرش بود. گلی که نه از اشتباه دروازه‌بان، بلکه از کیفیت بالای اجرا متولد شد. آن توپ، مسیر خودش را به گوشه دروازه پیدا کرد.
این گل برای منیر صرفاً یک آمار تازه نبود؛ پایان یک دوره طولانی انتظار بود. بازیکن اسبق بارسلونا آخرین بار در هفته نهم برابر آلومینیوم اراک گل ‌زده بود؛ جایی که روی ارسال علیرضا کوشکی در حوالی ۶ قدم با ضربه سر موفق شد نامش را روی اسکوربورد ثبت کند. از شب تهران تا شب رفسنجان، 114 روز سپری شد؛ روزهایی که برای بازیکنی با سابقه بازی در بارسا، بیش از حد طولانی به نظر می‌رسید.
اکنون اما ورق برگشته است. منیر در این فصل ۴ بار موفق به گلزنی شده؛ 3 مرتبه در لیگ برتر و یک بار در سطح دوم لیگ باشگاهی آسیا. جالب آنکه گل به مس رفسنجان نخستین گل او بیرون از تهران بود. پیش‌تر برابر چادرملو با شوتی از پشت محوطه دروازه ادسون ماردن را باز کرده بود و در تقابل با الوحدات اردن نیز با جاگیری هوشمندانه گل حساسی به ثمر رساند. گل به آلومینیوم هم در قلعه‌حسن‌خان رقم خورد.
وجه مشترک ۲ گل وی، ضربات از راه دور است. مقابل چادرملو، اشتباه ماردن و کیفیت نه‌چندان مطلوب زمین نقش داشت اما برابر مس رفسنجان داستان متفاوت بود. پیام پارسا واکنشی اشتباه نداشت؛ توپ آنقدر دقیق و پرقدرت بود که مهارش غیرممکن جلوه می‌کرد. این همان تفاوتی است که یک سوپرگل را از یک اشتباه فردی جدا می‌کند.
برای استقلال، اهمیت این برد تنها در عدد ۳ خلاصه نمی‌شود. آنها حالا بالاتر از سپاهان، پرسپولیس، تراکتور و گل‌گهر ایستاده‌اند و چشم‌انتظار لغزش رقبا هستند تا صدرنشینی‌شان تثبیت شود. در هفته‌هایی که هر امتیاز حکم طلا دارد، چنین لحظاتی می‌تواند سرنوشت فصل را تغییر دهد.
منیر حالا دوباره در مرکز توجه است. پرسش اصلی این است: آیا این گل شروع یک روند تازه است یا تنها جرقه‌ای مقطعی؟ استقلال در مسیر پرپیچ‌وخم قهرمانی به استمرار نیاز دارد، نه تک‌لحظه‌های درخشان. اگر ستاره شماره ۱۷ بتواند این ریتم را حفظ کند، شاید آن دوره طولانی سکوت تنها خاطره‌ای گذرا باشد.
استقلال در رفسنجان نفس راحت کشید؛ شبی که یک شوت، هم طلسم را شکست و هم جدول را تکان داد. حالا همه‌ چیز به ادامه راه بستگی دارد.