بازار شلوغ

امیر رکنی: پرسپولیس هنوز از تب و تاب نخستین خرید زمستانی‌اش بیرون نیامده که موج تازه‌ای از شایعات، تحلیل‌ها و گمانه‌زنی‌ها اطراف این تیم شکل گرفته است. ورود ایگور سرگیف به تهران و نهایی شدن توافق با این مهاجم ازبک، عملاً علامت شروع یک دوره حساس برای مدیران باشگاه بود؛ دوره‌ای که در آن هر تصمیم، می‌تواند مسیر نیم‌فصل دوم را تغییر دهد و هر تعلل، هزینه‌ساز شود. با این حال، برخلاف آنچه در فضای مجازی و برخی محافل غیررسمی مطرح می‌شود، نقشه راه پرسپولیس الزاماً از مسیر خط حمله عبور نمی‌کند.
واقعیت این است که جذب سرگیف، بیش از آنکه مقدمه‌ای برای انباشت مهاجمان باشد، تلاشی هدفمند برای ترمیم بخشی از ساختار هجومی بود که نیم‌فصل اول نوسان زیادی داشت. کادر مدیریتی و فنی پرسپولیس به این جمع‌بندی رسید که مشکل اصلی تیم، نه کمبود اسم‌های بزرگ در جلو، بلکه ناهماهنگی خطوط و ضعف در پوشش کناره‌ها و عقب زمین است. به همین دلیل، بعد از بسته‌ شدن پرونده سرگیف، نگاه‌ها به سمت نقاطی چرخیده که کمتر دیده می‌شوند اما نقش تعیین‌کننده‌ای دارند.
در روزهای اخیر، نام‌هایی مثل علی قلی‌زاده و یک مهاجم باتجربه مجار به شکل پررنگی در شایعات نقل‌وانتقالاتی پرسپولیس مطرح شد اما این اسامی بیشتر خوراک فضای رسانه‌ای هستند تا خروجی جلسات تصمیم‌سازی در باشگاه. واقعیت میدانی نشان می‌دهد فعلاً اولویت پرسپولیس، بازسازی خط دفاع است؛ جایی که هم در پست مدافع راست و هم در سمت چپ، خلأهایی وجود دارد که نیم‌فصل دوم می‌تواند دردسرساز شود. مدیران باشگاه ترجیح می‌دهند منابع مالی و سهمیه‌های باقیمانده را صرف همین بخش‌ها کنند، حتی اگر این تصمیم، عطش هواداران برای دیدن یک خرید پرزرق‌وبرق در خط حمله را فروننشاند.
پس از دفاع، گزینه بعد روی میز، هافبک میانی است؛ پستی که بویژه در بازی‌های بزرگ، توازن تیم را تعیین می‌کند. پرسپولیس اگر در این بخش به گزینه‌ای مطمئن برسد، ممکن است یک پرونده دیگر هم در زمستان باز کند اما این موضوع کاملاً وابسته به شرایط بازار و کیفیت گزینه‌هاست. به بیان ساده، سیاست فعلی باشگاه «کم‌خرج اما هدفمند» است، نه خریدهای هیجانی برای آرام‌ کردن فضای بیرونی.
در این میان، وضعیت تیوی بیفوما به یکی از بحث‌برانگیزترین سوژه‌های روزهای اخیر تبدیل شده است. مهاجم کنگویی که تابستان با سروصدای فراوان به پرسپولیس آمد، نتوانست آنطور که انتظار می‌رفت، به مهره‌ای بی‌چون‌وچرا تبدیل شود. آمار فنی او در نیم‌فصل اول، با وجود دقایق قابل توجهی که به میدان رفت، چندان چشمگیر نبود و همین مساله باعث شد نگاه‌ها نسبت به آینده‌اش در تیم دوگانه شود.
بیفوما فقط از منظر فنی زیر ذره‌بین نرفت؛ حاشیه‌های رفتاری و فراز و فرود رابطه‌اش با کادر فنی نیز در مقاطعی او را از ترکیب اصلی دور کرد. در دوره‌ای که وحید هاشمیان نقش پررنگ‌تری در تصمیمات فنی داشت، بیفوما بیشتر طعم نیمکت را چشید اما با حضور اوسمار ویرا شرایط تغییر کرد و این بازیکن دوباره به ترکیب ثابت نزدیک شد. با این حال، اضافه شدن ایگور سرگیف و ترافیک موجود در پست‌های هجومی، معادلات را دوباره به هم ‌زده است.
سناریوی جدایی بیفوما حالا بیش از هر زمان دیگری مطرح می‌شود، البته نه به شکل قطعی و فوری. پرسپولیس قصد ندارد این بازیکن را به هر قیمتی از دست بدهد اما اگر پیشنهادی برسد که هم از نظر مالی منطقی باشد و هم فضای تیم را متعادل‌تر کند، احتمال خداحافظی در همین ماه وجود دارد. گفته می‌شود یکی از تیم‌های لیگ برتری به‌طور جدی شرایط جذب بیفوما را بررسی می‌کند و تماس‌های اولیه هم برقرار شده است؛ تماس‌هایی که می‌تواند به مذاکرات رسمی ختم شود.
در مجموع، آنچه این روزها در پرسپولیس جریان دارد، بیشتر شبیه یک شطرنج است تا یک بازار آشفته. هر مهره با حساب‌وکتاب جابه‌جا می‌شود و هر تصمیم، پیامدهای بلندمدت دارد. شاید برای هواداری که منتظر شنیدن نام‌های بزرگ و تیترهای انفجاری است، این رویکرد چندان هیجان‌انگیز نباشد اما برای تیمی که در کورس قهرمانی و رقابت‌های حساس پیش روست، عقلانیت و اولویت‌بندی می‌تواند برگ برنده باشد. زمستان پرسپولیس هنوز تمام نشده اما نشانه‌ها می‌گوید سرخ‌ها بیشتر به دنبال ترمیم ستون‌ها هستند تا تزئین نما.